Netwerk- en informatiesystemen (NIS), een richtlijn van de Europese Unie (EU), werd in juli 2016 vastgesteld. Deze richtlijn werd voorgesteld door de Europese Commissie (EU) en was gericht op het verbeteren van de cyberbeveiliging in de lidstaten van de EU. De richtlijn was gericht op het versterken van de samenwerking tussen de lidstaten en de organisaties, en tegelijkertijd op het afstemmen van cyberbeveiligingsmaatregelen. De reikwijdte ervan omvat twee categorieën: aanbieders van essentiële diensten (OES) en bepaalde aanbieders van digitale diensten (DSP's).

Omdat er een gebrek aan verantwoordingsplicht was en men afhankelijk was van de keuzes van individuele lidstaten, heeft de Europese Commissie echter een actieplan aangekondigd om de NIS-richtlijn te vervangen door een veiliger kader, waarbij tevens strengere eisen worden opgenomen.

Op 16 januari 2023 is daarom Richtlijn (EU) 2016/1148 (NIS 1) vervangen door Richtlijn (EU) 2022/2555, beter bekend als NIS 2.

Belangrijkste wijzigingen in de NIS2-richtlijn

"NIS2", de nieuwere versie van NIS, stelt strengere cyberbeveiligingsvereisten vast voor de verschillende organisaties in de EU-lidstaten, met als deadline 17 oktober 2024. Het doel is om de cyberbeveiliging en veerkracht van kritieke infrastructuur en digitale dienstverleners in de EU te versterken.

De belangrijkste wijzigingen die in de NIS2-richtlijn zijn doorgevoerd om een hoger niveau van cyberbeveiliging te bewerkstelligen in de voortdurend veranderende technologische ruimte, zijn als volgt:

1. Uitbreiding van de reikwijdte

De NIS2 breidt haar reikwijdte uit van zeven naar achttien sectoren, op basis van de impact die ze hebben op de economie en de samenleving, hun onderlinge verbondenheid en de mate van digitalisering.

De scope omvat alle middelgrote en grote organisaties in de geselecteerde sectoren, gebaseerd op de organisatieomvang in termen van het aantal werknemers en de gegenereerde omzet.

2. Nieuwe categoriseringen

NIS2 maakt een einde aan het NIS-onderscheid tussen aanbieders van essentiële diensten (OES) en bepaalde aanbieders van digitale diensten (DSP's). In plaats daarvan worden organisaties nu ingedeeld op basis van belangrijkheid en daarom onderverdeeld in twee categorieën, namelijk: 'essentieel' en 'belangrijk'.

Uiterlijk 17 april 2025 moeten deze essentiële en belangrijke entiteiten geregistreerd zijn. De lidstaten van de EU moeten deze entiteiten zelf vinden en in staat stellen zich te registreren. Dit betekent dat entiteiten moeten nagaan of ze onder het toepassingsgebied van de NIS2-richtlijn vallen.

3. Introductie van verantwoordingsmanagement

NIS2 introduceerde het concept van verantwoordingsplicht en stelt dat het management van de betrokken organisaties verantwoordelijk is voor het beveiligingsniveau dat zij hanteren. Dit omvat het uitvoeren van risicobeoordelingen, het opstellen van beveiligingsbeleid, de beveiliging van informatiesystemen, incidentafhandeling, bedrijfscontinuïteit en beveiliging van de toeleveringsketen. Daarom zijn de leden van het managementteam van een organisatie verantwoordelijk voor de naleving van de vereisten voor cybersecurityrisicomanagement.

4. Invoering van boetes

De NIS2-richtlijn geeft de autoriteiten de bevoegdheid om boetes op te leggen aan organisaties die zich niet aan de NIS2-richtlijn houden. De details van de opgelegde boetes zijn als volgt:

Type entiteit	Maximale boete (€)	Maximale boete (% van de wereldwijde jaaromzet)
Essentiële entiteiten	Minimaal € 10,000,000	Ten minste 2%
Belangrijke entiteiten	Minimaal € 7,000,000	Ten minste 1.4%

5. Incidentrapportage

NIS2 introduceert strengere eisen voor het proces van incidentmelding, inclusief de detaillering van de rapporten. De organisatie die een cybersecurityincident ervaart, moet dit niet alleen melden aan het lokale Computer Security Incident Response Team (CSIRT), maar ook de klanten op de hoogte stellen als zij erdoor getroffen worden.

In het geval van 'significante incidenten' moet de entiteit de klanten gefaseerd op de hoogte stellen, inclusief een 'vroegtijdige waarschuwing' binnen 24 uur na ontdekking van het incident.

6. De oprichting van het Computer Security Incident Response Team (CSIRT)-platform

Dit platform is ontwikkeld om de samenwerking tussen de EU-lidstaten te verbeteren bij het omgaan met cyberbeveiligingsincidenten.

De Europese database met openbaarmaking van kwetsbaarheden is opgezet door het Agentschap van de Europese Unie voor cyberbeveiliging (ENISA). Deze database fungeert als centrale databank voor het delen van informatie over geïdentificeerde kwetsbaarheden in de cyberbeveiliging. Zo worden de lidstaten gewaarschuwd om hun beveiliging dienovereenkomstig te verbeteren.

7. Verbetering van cyberbeveiliging in toeleveringsketens

Deze belangrijke wijziging heeft gevolgen voor veel leveranciers die niet binnen de reikwijdte van de NIS 2-richtlijn vallen, maar diensten leveren aan een entiteit die wel binnen de reikwijdte valt. De richtlijn bepaalt dat de entiteiten als enige verantwoordelijk zijn voor het niveau van cyberbeveiliging in hun toeleveringsketen, inclusief het omgaan met cyberbeveiligingsrisico's.

NIS1 versus NIS2: wat is het verschil?

Categorie	NIS1	NIS2
Handhaving	Geen duidelijk gedefinieerde boetes of strikte handhavingsmechanismen.	Voert financiële boetes in: tot € 10 miljoen of 2% van de jaarlijkse wereldwijde omzet voor essentiële entiteiten. Tot € 7 miljoen of 1.4% voor belangrijke entiteiten.
Samenwerking:	Omvatte een samenwerkingsgroep en een netwerk van CSIRT's (Computer Security Incident Response Teams).	Versterkt de rol van CSIRT's door ze proactiever te maken in de respons op incidenten en door begeleiding en feedback te bieden. Verbetert de samenwerking door het ontwikkelen van kwetsbaarheidsbeleid en sectorspecifieke risicorichtlijnen en door de uitwisseling van informatie over bedreigingen te verbeteren.
Rapportage	Er waren geen strikte tijdschema's voor het melden van beveiligingsincidenten. De rapportageformaten en -procedures varieerden.	Stelt duidelijke deadlines vast voor beveiligingswaarschuwingen, meldingen en rapporten. Standaardiseert rapportageprocedures om consistentie tussen entiteiten te garanderen.
Verantwoording	Er is niet expliciet verantwoordelijkheid voor cyberbeveiligingsrisico's toegekend aan het senior management. Risico's in de toeleveringsketen werden niet rechtstreeks aangesproken.	Vereist dat het senior management (bijv. bestuursleden) toezicht houdt op het beheer van cyberbeveiligingsrisico's en verantwoording op het hoogste niveau aflegt. NIS2 houdt de organisaties verantwoordelijk voor risico's die voortvloeien uit externe leveranciers.

Wat zijn de cryptografische vereisten in de NIS 2?

De NIS 2-richtlijn zorgt ervoor dat de eisen die deze aan organisaties stelt altijd eerlijk zijn en dat er geen onregelmatigheden optreden. De eisen voor grotere organisaties geven dus aan welke rol zij in de maatschappij spelen, en kleinere organisaties worden er niet onevenredig door getroffen.

Daarom schrijft NIS2 voor dat de verschillende essentiële en belangrijke entiteiten aan een minimum aantal vereisten moeten voldoen. Net als de bovengenoemde vier aandachtsgebieden van deze richtlijn, geven de volgende maatregelen u een overzicht van de minimumvereisten van deze richtlijn. Deze omvatten:

Risicobeoordelingen en beveiligingsbeleid voor informatiesystemen.
Beleid en procedures voor het evalueren van de effectiviteit van veiligheidsmaatregelen.
Beleid en procedures voor het gebruik van cryptografie en, indien relevant, encryptie.
Een plan voor het omgaan met beveiligingsincidenten.
Beveiliging rondom de inkoopontwikkeling en -exploitatie van systemen. Dit betekent dat er beleid moet zijn voor het omgaan met en melden van kwetsbaarheden.
Opleiding cyberbeveiliging en oefening voor basiscomputerhygiëne.
Beveiligingsprocedures voor medewerkers met toegang tot gevoelige of belangrijke gegevens, inclusief beleid voor gegevenstoegang. Betrokken organisaties moeten ook een overzicht hebben van alle relevante activa en ervoor zorgen dat deze correct worden gebruikt en behandeld.
Een plan voor het beheer van de bedrijfsvoering tijdens en na een beveiligingsincident. Dit betekent dat back-ups up-to-date moeten zijn. Er moet ook een plan zijn om de toegang tot IT-systemen en hun operationele functies te waarborgen tijdens en na een beveiligingsincident.
Het gebruik van multi-factor authenticatie, continue authenticatieoplossingen, spraak-, video- en tekstversleuteling en versleutelde interne noodcommunicatie wanneer dat nodig is.
Beveiliging rondom toeleveringsketens en de relatie tussen het bedrijf en directe leveranciers. Bedrijven moeten beveiligingsmaatregelen kiezen die aansluiten bij de kwetsbaarheden van elke directe leverancier. Vervolgens moeten ze het algehele beveiligingsniveau van alle leveranciers beoordelen.

Hieronder vindt u de belangrijkste artikelen waarin encryptiestandaarden en cyberbeveiligingsmaatregelen onder de NIS2-richtlijn worden genoemd.

De belangrijkste aspecten van NIS2: artikelen 20, 21 en 23

Artikelen 20, 21 en 23 vormen de belangrijkste pijlers van de NIS2-richtlijn en bestrijken respectievelijk de gebieden governance, risicomanagement en incidentrapportage. Een organisatie die voldoet aan de vereisten in deze artikelen, heeft haar cybersecurityweerbaarheid verbeterd. Laten we deze artikelen eens nader bekijken.

Artikel 20

Artikel 20 van de NIS 2-richtlijn richt zich op het bestuursaspect van de bestuursorganen van de lidstaten. Het beoogt ervoor te zorgen dat het management van zowel essentiële als belangrijke entiteiten cyberbeveiligingsmaatregelen toepast. Het bepaalt dat zij cyberbeveiligingsmaatregelen moeten goedkeuren en controleren, zodat hun organisaties aan de vereisten voldoen. Indien zij dit niet doen, worden zij verantwoordelijk gehouden.

Daarnaast moet u op de volgende punten letten om ervoor te zorgen dat uw organisatie voldoet aan de vereisten die in dit artikel worden genoemd.

Managementteams moeten een training in cyberbeveiliging volgen om kennis op te doen en cyberrisico's te begrijpen. Ook moeten ze de beste werkwijzen hanteren om een veilige infrastructuur te creëren.
Werknemers die bij verschillende essentiële en belangrijke entiteiten werken, moeten ook gespecialiseerde trainingen krijgen, zodat ze risico's kunnen identificeren en risicobeheerpraktijken op het gebied van cyberbeveiliging kunnen beoordelen.

De aansprakelijkheid van overheidsfunctionarissen en overheidsmedewerkers wordt echter bepaald door de nationale wetgeving van elk land en niet door deze specifieke regelgeving. Ter vereenvoudiging: bestuursorganen van essentiële en belangrijke private entiteiten zullen aansprakelijk worden gesteld voor cyberbeveiligingsfalen, maar de regels voor publieke instellingen zoals overheidsinstanties verschillen.

Artikel 21

Dit artikel richt zich op de belangrijke en essentiële cybersecurityrisicomanagementpraktijken die beide entiteiten moeten volgen. Het stelt dat organisaties sterke beveiligingsmaatregelen moeten implementeren om hun infrastructuur te beschermen tegen cyberdreigingen, variërend van netwerken tot informatiesystemen. Deze maatregelen moeten in overeenstemming zijn met de nieuwste technologie, relevante normen en het risiconiveau van de organisatie. Daarnaast moeten verschillende factoren in overweging worden genomen, zoals de omvang van de organisatie, de blootstelling aan risico's en de mogelijke impact ervan.

Het artikel beschrijft ook specifieke werkwijzen om een hoger beveiligingsniveau binnen de organisatie te bereiken. Deze omvatten beleid voor risico-incidenten, back-upbeheer, bedrijfscontinuïteitsplannen en cyberbeveiligingstrainingDaarnaast moeten entiteiten hun toeleveringsketens beoordelen om kwetsbaarheden te identificeren, waaronder de cyberbeveiligingspraktijken en veilige ontwikkelingsprocedures van leveranciers, en ervoor zorgen dat zij sterke cyberbeveiligingspraktijken hanteren.

Artikel 21 heeft de volgende maatregelen voorgeschreven voor de organisatie om zich te houden aan de NIS 2-richtlijn. Deze zijn als volgt:

Beleid inzake risicoanalyse en beveiliging van informatiesystemen.
Incidentafhandeling.
Bedrijfscontinuïteit, zoals back-upbeheer, noodherstel en crisisbeheer.
Beveiliging van de toeleveringsketen, met inbegrip van beveiligingsgerelateerde aspecten met betrekking tot de relaties tussen elke entiteit en haar directe leveranciers of dienstverleners.
Beveiliging bij de aanschaf, ontwikkeling en het onderhoud van netwerk- en informatiesystemen, inclusief het omgaan met en openbaar maken van kwetsbaarheden.
Beleid en procedures om de effectiviteit van maatregelen voor cyberbeveiligingsrisicobeheer te beoordelen.
Basis cyberhygiënepraktijken en cyberbeveiligingstraining.
Beleid en procedures met betrekking tot het gebruik van cryptografie en, waar van toepassing, encryptie.
Beveiliging van personeelszaken, toegangscontrolebeleid en vermogensbeheer.
Het gebruik van multifactor- of continue authenticatie en beveiligde spraak-, video-, tekst- en noodcommunicatiesystemen binnen de entiteit, indien van toepassing.

Artikel 23

Artikel 23 van de NIS2-richtlijn beschrijft de rapportageverplichtingen gedetailleerd. Het stelt dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor het melden aan de Computer Security Incident Response Teams (CSIRT's) van cyberincidenten die van invloed kunnen zijn op de dienstverlening van de organisatie of financiële of reputatieschade kunnen veroorzaken.

Om te voldoen aan de eisen van Artikel 23, moeten organisaties rekening houden met de volgende belangrijke aspecten:

Binnen 24 uur na het incident moet een vroegtijdige waarschuwing worden afgegeven om bewustzijn te creëren en binnen 72 uur te informeren. Daarna moet binnen een maand een gedetailleerd en definitief rapport worden ingediend, met daarin een beschrijving van het incident, de ernst, de impact, enz.
Wanneer één incident meerdere landen treft, moet de informatie effectief tussen de landen worden gedeeld om de coördinatie te verbeteren.
Autoriteiten die deze meldingen behandelen, moeten snel reageren en de nodige feedback en begeleiding bieden.
Elke drie maanden zal het cybersecurityagentschap van de EU, ENISA, de incidentgegevens opslaan en analyseren om het cybersecuritybeleid te verbeteren.

De belangrijkste aandachtsgebieden van de NIS2-naleving

De NIS 2-richtlijn omvat aanvullende vereisten voor de vier belangrijkste gebieden van uw organisatie, namelijk management, correcte rapportage aan de autoriteiten, strategieën voor risicomanagement en het opstellen van plannen voor bedrijfscontinuïteit.

Laten we ze eens nader bekijken.

1. Beheer

Het is uitsluitend de verantwoordelijkheid van de leden van de organisatie om op de hoogte te zijn van de eisen die in de richtlijn zijn vastgelegd. Deze stelt dat het management de cyberrisico's van de organisatie moet identificeren en aanpakken om aan de eisen te voldoen. Indien zij dit niet doen, kan dit leiden tot sancties voor het management en zelfs een tijdelijke schorsing van managementfuncties.

2. Correcte incidentenrapportage

Deze eis stelt dat organisaties plannen moeten hebben opgesteld om ervoor te zorgen dat incidenten in geval van nood direct aan de bevoegde autoriteiten worden gemeld.

Er moet een vroegtijdige waarschuwing worden afgegeven, dat wil zeggen binnen 24 uur, waarin wordt gemeld dat er een cyberbeveiligingsincident heeft plaatsgevonden.
Binnen 72 uur moet een eerste beoordeling worden verstrekt, met daarbij alle relevante details over het incident.
Binnen een maand moet een eindrapport aan de autoriteiten worden overgelegd, waarin alle details van het incident, de oorzaak ervan en de door de organisatie genomen maatregelen om het te beperken, worden beschreven. Dit rapport bevat ook de ernst en de gevolgen van het incident, en het type bedreiging dat tot het incident heeft geleid.

3. Strategieën voor risicomanagement

Deze vereiste vereist de implementatie van technische, operationele en organisatorische maatregelen om risico's binnen de infrastructuur van de organisatie te beheersen. Deze omvatten het opstellen van risicoanalysebeleid, verbeterde netwerkbeveiliging, incidentafhandeling, toegangscontrole, verbeterde toeleveringsketen beveiliging en beleid met betrekking tot het gebruik van geheimschriftHierin staat dat cyberbeveiligingsrisico's beheerd moeten worden op basis van het type risico waarmee men geconfronteerd wordt, rekening houdend met factoren zoals de omvang van de entiteit, de blootstelling aan risico's en de potentiële ernst van het incident.

4. Opstellen van plannen voor bedrijfscontinuïteit

Organisaties moeten strategieën ontwikkelen om bedrijfscontinuïteit te waarborgen in geval van cyberincidenten. Deze plannen moeten onder meer de oprichting van een incidentresponsteam, te volgen procedures in noodgevallen en back-ups voor systeemherstel omvatten.

Stappen om NIS2-naleving te bereiken

Compliance gaat niet alleen over het voldoen aan de eisen van de richtlijn, maar ook over het versterken van uw weerbaarheid tegen groeiende en evoluerende cyberdreigingen. Organisaties die zich conformeren aan NIS 2 voldoen daarom niet alleen aan de eisen, maar verbeteren ook hun algehele beveiligingspositie.

Om zich voor te bereiden op NIS2-compliance, moet een organisatie een stapsgewijze aanpak volgen. Deze aanpak bestaat grofweg uit zes stappen, namelijk:

1. Cyberbeveiligingsrisico's identificeren

Deze stap omvat het identificeren van verschillende cyberbeveiligingsrisico's in de kritieke infrastructuur van uw organisatie, doorgaans uitgevoerd door de Chief Information Security Officer (CISO). De NIS2-richtlijn schrijft het nemen van effectieve maatregelen voor om risico's te beperken en te beheersen, evenals de implementatie van passende procedures, technologieën en systemen om risico's te identificeren en dienovereenkomstig te beperken.

2. Evaluatie van uw beveiligingshouding

Evaluatie van de beveiligingshouding verwijst naar het proces van het beoordelen van het bestaande beleid en de technologieën om te beoordelen hoe effectief de strategieën van uw organisatie zijn om risico's te beperken. Het omvat ook het identificeren van kwetsbaarheden, gevolgd door een diepgaande analyse om de impact ervan te begrijpen.

3. Bescherm bevoorrechte toegang

De gebruikers met privileges in uw organisatie zijn de belangrijkste doelwitten voor ongeautoriseerde toegang tot gevoelige gegevens, wat kan leiden tot datalekken en zelfs verstoringen van de dienstverlening. Om dit te voorkomen, adviseert NIS2 om privileged access te minimaliseren, toegangscontroles zoals continue authenticatie te implementeren en toegangslogboeken bij te houden om bedreigingen te detecteren en effectief op incidenten te reageren.

4. Versterk uw ransomware-verdediging

Om de ransomware-verdediging van uw organisatie te versterken, moeten medewerkers worden voorgelicht over phishingaanvallen en moeten er veilige, vastgelegde processen voor gegevensback-up zijn. Dit omvat ook het beveiligen van eindpunten door middel van toegangscontrole en netwerksegmentatie om de veerkracht te vergroten en ervoor te zorgen dat de organisatie snel kan herstellen van diverse cyberaanvallen.

5. Pas een zero-truststrategie toe

Traditionele beveiligingsmaatregelen zijn niet effectief voor cloudservices en hybride modellen. Daarom is de implementatie van een zero-truststrategie een must, omdat deze ervan uitgaat dat risico's afkomstig kunnen zijn van alle gebruikers en apparaten. Hiervoor moeten authenticatieprocessen worden geïmplementeerd voor elke entiteit, zoals gebruikersidentiteit, apparaattype, locatie en toegangsfrequentie. Dit zorgt ervoor dat de beveiliging van alle systemen en gevoelige gegevens binnen de organisatie wordt verbeterd.

6. Inspecteer de software-toeleveringsketen

Deze stap zorgt ervoor dat de volledige levenscyclus van softwareontwikkeling, van codecreatie tot implementatie en distributie, wordt geïnspecteerd en beveiligd. Dit omvat het handhaven van strikt identiteits- en toegangsbeheer voor beveiligde broncode en het uitvoeren van geautomatiseerde beveiligingsprocedures.

Impact van NIS2 op bedrijven

De NIS2-richtlijn stelt strengere beveiligingseisen vast die van invloed zijn op bedrijven en industrieën in de hele EU. Om aan de eisen van deze richtlijn te voldoen, moeten organisaties hun algehele beveiligingshouding verbeteren, risicomanagementstrategieën invoeren en soepele mechanismen voor incidentmelding opzetten. Hieronder worden de risico's van niet-naleving en de voordelen van naleving beschreven.

Risico's van niet-naleving

Het niet voldoen aan de NIS 2-vereisten leidt tot ineffectieve cyberweerbaarheid, waardoor de kans op cyberincidenten binnen uw organisatie toeneemt. Zonder effectieve beveiligingsmaatregelen neemt de kans op inbreuken, ransomware-aanvallen en datalekken toe. Dit kan ertoe leiden dat organisaties te maken krijgen met hoge herstelkosten, boetes en juridische complicaties.

Bovendien kan deze manier van omgaan met financiële overhead leiden tot omzetverlies en de reputatie van de organisatie schaden. Bovendien kunnen beveiligingsinbreuken leiden tot operationele downtime, wat de productiviteit vermindert en het succes op lange termijn beïnvloedt.

Voordelen van compliance

Een organisatie die voldoet aan de NIS 2-richtlijn, zorgt voor operationele stabiliteit en waarborgt de bescherming van kritieke gegevens in haar infrastructuur. Door deze proactieve beveiligingsmaatregel te implementeren, kunt u de risico's van cyberdreigingen zoals datalekken en ransomware-aanvallen verlagen.

Naleving van NIS2 stelt een organisatie in staat digitaal veilig te zijn en ervoor te zorgen dat haar infrastructuur, toeleveringsketens en kritieke gegevens beschermd blijven. Door de vereisten af te stemmen op de NIS2-richtlijn, beschermt een organisatie niet alleen haar activiteiten, maar versterkt ze ook het vertrouwen van klanten.

Wat gebeurt er als u zich niet aan NIS2 houdt?

Als een organisatie niet voldoet aan de eisen van de NIS2-richtlijn, kan dit ernstige gevolgen hebben. Laten we er meer over leren.

1. Financiële boete

Organisaties die niet voldoen aan de eisen van de NIS 2-richtlijn, kunnen rekenen op hoge boetes, afhankelijk van de categorie waartoe zij behoren.

Essentiële bedrijven: entiteiten die tot dit type behoren, kunnen een boete krijgen van maximaal € 10 miljoen of 2% van hun wereldwijde jaarlijkse omzet.
Belangrijke bedrijven: Entiteiten die tot dit type k behoren, krijgen boetes tot € 7 miljoen euro of 1.4% van hun wereldwijde jaarlijkse omzet.

2. Juridische complicaties

Als een organisatie de NIS 2-richtlijn niet naleeft, kunnen naast boetes ook de leden van het managementteam van die organisatie aansprakelijk worden gesteld voor het niet naleven van de vereisten. Er kunnen juridische stappen tegen hen worden ondernomen.

3. Verlies van vertrouwen

Het niet naleven van de regels kan bovendien leiden tot verlies van vertrouwen bij klanten, partners en zelfs belanghebbenden, wat weer reputatieschade voor de organisatie tot gevolg kan hebben.

Hoe kan EC helpen?

De NIS2-richtlijn is opgesteld om de cybersecuritypraktijken in de verschillende kritieke sectoren te verbeteren. De eerste cruciale stap om NIS2-naleving te bereiken en te behouden, is een diepgaande risicobeoordeling en gapanalyse. encryptie-adviesdiensten omvatten grondig audits en assessments om de hiaten in verschillende processen te identificeren die uw organisatie kunnen blootstellen aan compliancerisico's. Zo kunnen wij u helpen: 

1. Bij het beoordelen van het bestaande beleid van de infrastructuur van uw organisatie

Dit houdt in dat we uw huidige encryptiemogelijkheden in kaart brengen en nagaan of er beperkingen in uw systemen bestaan. We onderzoeken ook uw algehele beveiliging om ervoor te zorgen dat we een compleet beeld hebben van uw infrastructuur, rekening houdend met de verschillende use cases die uw organisatie nodig heeft.

2. Om hiaten te beoordelen en kwetsbaarheden te identificeren

Dit omvat het identificeren van hiaten in uw bestaande beleid ten opzichte van de industrienormen om naleving van beveiligings- en compliancevereisten te garanderen. Hiervoor organiseren we workshops waarin we uw huidige applicaties bespreken en de samenwerking tussen teamleden stimuleren om waardevolle inzichten te verzamelen. Daarnaast hebben we een beoordelingsvragenlijst opgesteld om belangrijke informatie over uw encryptiepraktijken te verzamelen. Door middel van deze evaluatie identificeren we de bestaande mogelijkheden voor data-encryptie en identificeren we specifieke verbeterpunten.

3. Bij de implementatie van de routekaart

Na succesvolle afronding van de beoordeling ontvangt u een uitgebreid rapport met samenvattingen van onze bevindingen en aanbevelingen voor elk van deze bevindingen. Dit rapport beschrijft een strategie om de benodigde capaciteiten te implementeren, zodat u goed voorbereid bent om uw encryptiepraktijken te verbeteren. Ook onze roadmap helpt u bij het naleven van de industrienormen en het toepassen van best practices om de gegevensbescherming te verbeteren en te voldoen aan uw compliancevereisten.

Conclusie

De NIS2-richtlijn is een belangrijk onderdeel van de maatregelen van de Europese Unie om de cyberveiligheid te versterken en haar essentiële diensten te beschermen. De richtlijn stelt duidelijke richtlijnen vast voor de lidstaten, bevordert de samenwerking en richt zich op het beveiligen van de toeleveringsketen binnen de regio.

Voor organisaties is NIS2 meer dan alleen een regelgeving. Het biedt organisaties de kans om hun cyberrisicobeheer te verbeteren. Implementeer sterke risicomanagementpraktijken, bereid je voor op incidentrespons en bouw solide governancekaders. Bedrijven beschermen niet alleen hun systemen, maar wekken ook het vertrouwen van klanten en dragen bij aan een veiligere digitale omgeving.

Het kan overweldigend zijn om deze nieuwe eisen te leren kennen en eraan te voldoen, maar het goede nieuws is dat u het niet alleen hoeft te doen. Neem vandaag nog contact op met ons team om aan de slag te gaan.