Welke soorten aanvallen worden door SSL voorkomen?

SSL/TLS voorkomt afluisteren, manipulatie en identiteitsvervalsing door gegevens tijdens de overdracht te versleutelen en de serveridentiteit te verifiëren via een digitaal certificaat. Verkeerd geconfigureerde of verouderde implementaties blijven echter kwetsbaar voor specifieke downgrade- en protocolaanvallen.

SSL/TLS voorkomt dat aanvallers gegevens tijdens de overdracht kunnen lezen of wijzigen en dat ze zich voordoen als een vertrouwde server. Het biedt bescherming tegen afluisteren, man-in-the-middle-aanvallen en manipulatie van gegevens. Het voorkomt echter niet automatisch aanvallen op protocolniveau, zoals POODLE, FREAK of Logjam. Deze aanvallen maken gebruik van verouderde versies, zwakke cipher suites of verkeerde configuraties in plaats van de encryptie direct te kraken.

Key Takeaways

• TLS 1.3, zoals gedefinieerd in RFC 8446, is de huidige beveiligde standaard. SSL en TLS 1.0/1.1/1.2 zijn verouderd; oudere versies blijven kwetsbaar voor downgrade-aanvallen zoals POODLE.
• De meeste bekende SSL/TLS-aanvallen maken gebruik van configuratie-instellingen, niet van het protocol zelf. POODLE, FREAK, Logjam en DROWN zijn allemaal afhankelijk van een server die nog steeds verouderde protocollen of zwakke cipher suites ondersteunt naast TLS 1.3.
• Storingen in de certificaatlevenscyclus veroorzaken net zoveel incidenten als protocolaanvallen. Verlopen, zelfondertekende of niet-ingetrokken gecompromitteerde certificaten creëren openingen voor man-in-the-middle-aanvallen die niets te maken hebben met de TLS-handshake zelf.
• Wildcardcertificaten mogen geen gevoelige subdomeinen dekken. Een enkele gecompromitteerde wildcard-sleutel kan alle subdomeinen die eronder vallen blootleggen, inclusief inlog- en betaalpagina's.
• Door de ondersteuning voor verouderde protocollen uit te schakelen, worden de meeste bekende aanvalsvectoren afgesloten. Door alleen TLS 1.2 en TLS 1.3 te ondersteunen, met moderne cipher suites, worden POODLE, FREAK, Logjam en BEAST als mogelijke aanvallen uitgesloten.

SSL versus TLS

TLS is de directe opvolger van SSL, en TLS 1.3 is de huidige, meest veilige versie die op grote schaal wordt gebruikt.

TLS 1.3 is gedefinieerd in RFC 8446 en beschermt de handshake zelf tegen downgrade-aanvallen die eerdere versies troffen. SSL en TLS 1.0/1.1 worden door de belangrijkste browsers niet meer ondersteund vanwege bekende kwetsbaarheden, en TLS 1.2 wordt nog steeds ondersteund, maar wordt uitgefaseerd ten gunste van 1.3.

Veelvoorkomende SSL/TLS-aanvallen en hoe deze kunnen worden bestreden.

Zes bekende aanvalsmethoden zijn verantwoordelijk voor het merendeel van de historische SSL/TLS-exploitatietechnieken, en voor elk daarvan bestaat een specifieke, goed gedocumenteerde oplossing.

Aanval	Wat het exploiteert	Risicovermindering
POEDEL	SSLv3 padding oracle-kwetsbaarheid	SSLv3 uitschakelen; alleen TLS 1.2 of hoger ondersteunen.
FREAK	Zwakke RSA-coderingssuites van exportkwaliteit	Export-grade cipher suite-ondersteuning uitschakelen
impasse	512-bits Diffie-Hellman-groepen van exportkwaliteit	Diffie-Hellman-coderingssuites voor exportdoeleinden uitschakelen
VERDRINKEN	Servers die SSLv2 nog steeds ondersteunen	Zorg ervoor dat privésleutels nooit worden gebruikt op servers die SSLv2 ondersteunen.
Sweet32	64-bits blokcijfers in CBC-modus	Schakel verouderde 64-bits versleutelingsmethoden zoals DES en 3DES uit.
BEAST	Fout in de CBC-implementatie van TLS 1.0.	Gebruik browsers en servers die TLS 1.1 of hoger ondersteunen.

Elk van deze aanvallen richt zich op een specifieke, verouderde protocolfunctie of een zwakke cipher suite, in plaats van TLS 1.3 direct te kraken. Daarom lost het uitschakelen van de ondersteuning voor verouderde protocollen de meeste van deze aanvallen in één keer op.

Aanvallen die misbruik maken van certificaatbeheer, niet van het protocol.

Man-in-the-middle-aanvallen slagen vaak door onjuist certificaatbeheer in plaats van een fout in TLS zelf.

• Zelfondertekende certificaten worden nu geproduceerd. Een zelfondertekend certificaat biedt geen onafhankelijke validatie en zou alleen in testomgevingen gebruikt moeten worden, nooit in productiesystemen.
• Niet-ingetrokken, maar gecompromitteerde certificaten. Een certificaat dat na een sleutelcompromis ingetrokken had moeten worden, blijft bruikbaar voor een aanvaller totdat het daadwerkelijk wordt ingetrokken, en niet alleen vervangen.
• Niet-vertrouwde of onbekende certificeringsinstanties. Certificaten van onbekende, niet-gecontroleerde certificeringsinstanties (CA's) vormen een risico als die CA later wordt gehackt of als een andere instantie wordt gebruikt.
• SSL-onderbreking en sessiekaping. Bij deze aanvallen wordt een gebruiker misleid tot een onversleutelde verbinding of wordt een actieve sessie-ID gestolen, in plaats van de versleuteling direct aan te vallen; HSTS en beveiligde cookie-vlaggen zijn de standaard verdedigingsmechanismen.

Het verkleinen van uw aanvalsoppervlak voor SSL/TLS-aanvallen.

Met een beperkt aantal configuratiekeuzes kan het hierboven beschreven aanvalsoppervlak grotendeels worden gedicht.

• Vermijd wildcardcertificaten op gevoelige subdomeinen. Gebruik afzonderlijke certificaten voor inlog-, betaal- en beheerderssubdomeinen, zodat een gecompromitteerde sleutel een beperkter bereik heeft.
• Vermijd onbekende of onbetrouwbare certificeringsinstanties. Identificeer alle gebruikte certificeringsinstanties (CA's) en vervang certificaten van onbekende bronnen door certificaten van vertrouwde, gecontroleerde CA's.
• Zorg ervoor dat de geldigheidsduur van certificaten actueel blijft. Verlopen certificaten blijven een van de meest voorkomende oorzaken van zowel stroomuitval als MITM-aanvallen.
• HSTS inschakelen. HTTP Strict Transport Security dwingt browsers om gebruik te maken van HTTPS Standaard wordt het initiële, niet-versleutelde verzoek, waarop SSL-stripping is gebaseerd, afgesloten.

SSL/TLS-kwetsbaarheidsaanvallen

Net als andere protocollen hebben ook SSL/TLS-protocollen hun gebreken. Hieronder vindt u aanvallen die SSL/TLS 1.2 en oudere versies treffen.

• BEEST aanval

  BEAST-aanvallen (Browser Exploit Against SSL/TLS) treffen SSL 3.0 en TLS 1.0 door misbruik te maken van de kwetsbaarheid (CVE-2011-3389). Bij deze aanval kan de aanvaller misbruik maken van een kwetsbaarheid in de implementatie van CBC (cipher block chaining) in TLS 1.0. Dit stelt de aanvaller in staat om de versleutelde gegevens tussen twee gebruikers/systemen te ontsleutelen door de gemanipuleerde pakketten met behulp van MITM-technieken in TLS-stromen te injecteren.

  Met deze technieken kan de aanvaller de initialisatievector raden die bij het geïnjecteerde bericht wordt gebruikt. Vervolgens kunnen ze de resultaten vergelijken met die in het blok dat ze willen ontsleutelen. Deze aanval vereist toegang tot de browser van de computer van de client (het slachtoffer). Om deze aanval succesvol uit te voeren, kan de aanvaller in de beginfase andere aanvalsvectoren gebruiken. Om deze aanval te voorkomen, gebruikt u browsers die TLS 1.1 of hoger ondersteunen.

• MISDAAD Aanval

  Bij CRIME-aanvallen (Compression Ratio Info Leak Made Easy) wordt misbruik gemaakt van het mechanisme van compressiealgoritmen, dat wordt beschreven in de kwetsbaarheid (CVE-2012-4929). Over het algemeen wordt de compressiemethode opgenomen in het hello-bericht van de server als reactie op het hello-bericht van de client, om de bandbreedtebehoefte voor de gegevensuitwisseling te verminderen. Om dit proces te vergemakkelijken, stuurt de server de "compressiemethode" (DEFLATE wordt het meest gebruikt) naar de client, terwijl de server de "NULL"-compressiemethode naar de client stuurt als er geen compressie nodig is.

  Een van de belangrijkste technieken die compressiealgoritmen gebruiken, is het vervangen van de herhaalde bytereeksen in het bericht door een verwijzing naar de eerste instantie van die reeks. Hoe groter de herhaalde reeksen, hoe hoger de compressieverhouding. Om deze aanval te verhelpen, moet uw browser het nieuwste TLS-protocol (TLS 1.3) ondersteunen.

• BREACH-aanval

  De BREACH-aanval (Browser Reconnaissance and Exfiltration via Compression of Hypertext) is gericht op het misbruiken van het compressiemechanisme dat door HTTP wordt gebruikt in plaats van TLS, zoals het geval is bij CRIME-aanvallen. Deze kwetsbaarheid is opgenomen in de NIST NVD-database als CVE-2013-3587. Deze kwetsbaarheid kan zelfs worden misbruikt wanneer TLS-compressie is uitgeschakeld. Dit gebeurt door het verkeer van de browser van de client (het slachtoffer) om te leiden naar een URL van een derde partij die TLS ondersteunt, en door het verkeer tussen de server en de client te monitoren met behulp van MITM-aanvalstechnieken. De webservers die HTTP-compressie gebruiken, reflecteren gebruikersinvoer/geheimen in HTTP-antwoordteksten en zijn hier gevoelig voor. Om deze kwetsbaarheid te beheersen, kunt u HTTP-compressie uitschakelen, geheimen van gebruikersinvoer scheiden en geheimen maskeren.

• Heartbleed-aanval

  Heartbleed was een kritieke aanval die de kwetsbaarheid in de heartbeat-extensie van de openssl-bibliotheek blootlegde en is in de NIST NVD-database vermeld als CVE-2014-0160. De heartbeat-extensie wordt gebruikt om een ​​verbinding in stand te houden zolang beide partijen actief zijn.

  Laten we de Heartbleed-functionaliteit in de OpenSSL-bibliotheek eens nader bekijken. De client stuurt het heartbeat-bericht met de data en de grootte naar de server. De server reageert vervolgens met de ontvangen data en de grootte van de client. De Heartbleed-kwetsbaarheid was bedoeld om misbruik te maken van het feit dat als de client een valse datalengte naar de server stuurde, de server zou reageren met willekeurige data uit zijn geheugen om te voldoen aan de door de client gespecificeerde lengte-eis.

  De willekeurige, ongecodeerde gegevens uit het geheugen van de server kunnen cruciale informatie bevatten, zoals privésleutels, creditcardgegevens en andere gevoelige informatie. Om de Heartbleed-kwetsbaarheid te verhelpen, kunt u upgraden naar de nieuwste versie van de openssl-bibliotheek of de geïnstalleerde versie opnieuw compileren met de vlag "DOPENSSL_NO_HEARTBEATS".

Hoe kunt u zich beschermen tegen SSL-aanvallen?

Zoals hierboven uitgelegd met betrekking tot enkele veelvoorkomende SSL-aanvallen, is het belangrijk dat organisaties hun beveiligingsbeleid met betrekking tot SSL-beveiliging herzien. De implementatie van SSL of TLS alleen garandeert niet de veiligheid van uw infrastructuur en bedrijf. Deze moet worden beheerd met de juiste beleidsregels, processen en procedures om risico's te minimaliseren. Bovendien zijn er verschillende technieken en tools op de markt om uw bedrijf te beveiligen. De keuze van die tools/beveiligingsproducten hangt echter af van de aard en beveiligingsdoelstellingen van uw bedrijf en moet worden bepaald na grondig onderzoek van elk aspect van de beveiliging.

Hoe kan Encryption Consulting helpen?

CertSecure Manager vermindert het risico van certificaatbeheer bij SSL/TLS door de detectie, intrekking en verlenging van certificaten te automatiseren. Hierdoor blijven verlopen, zelfondertekende of niet-ingetrokken certificaten niet in productieomgevingen achter. De Encryption Advisory Services van Encryption Consulting beoordelen de configuratie van protocollen en cipher suites om het resterende aanvalsoppervlak voor downgrades en legacy-protocollen te dichten. Ondersteund door ISO/IEC 27001:2022 en SOC 2-gecertificeerde werkwijzen.

Veelgestelde Vragen / FAQ

Maakt SSL/TLS een website volledig veilig?

Nee. SSL/TLS versleutelt gegevens tijdens de overdracht en verifieert de serveridentiteit, maar het biedt geen bescherming tegen alle bedreigingen. Verkeerd geconfigureerde servers, verlopen of niet-ingetrokken certificaten, zwakke cipher suites en kwetsbaarheden op applicatieniveau blijven mogelijk, zelfs met TLS ingeschakeld.

Wat is het verschil tussen SSL en TLS?

TLS is het opvolgerprotocol van SSL, en de naam veranderde toen SSL 3.0 werd geüpdatet naar TLS 1.0. SSL en TLS 1.0/1.1 zijn nu verouderd vanwege bekende beveiligingslekken; TLS 1.3, gedefinieerd in RFC 8446, is de huidige standaard.

Waarom vormen wildcardcertificaten een beveiligingsrisico?

Een wildcardcertificaat gebruikt één privésleutel voor alle subdomeinen die het dekt. ​​Als die sleutel wordt gecompromitteerd, worden alle subdomeinen in één keer blootgesteld. Gevoelige subdomeinen, zoals inlog- of betaalpagina's, zouden in plaats daarvan afzonderlijke certificaten moeten gebruiken.

Kan een verlopen certificaat leiden tot een man-in-the-middle-aanval?

Ja. Organisaties die de levenscyclus van certificaten niet goed beheren, kunnen te maken krijgen met gecompromitteerde of verlopen certificaten die nooit zijn ingetrokken. Een aanvaller kan zo'n certificaat blijven gebruiken om vertrouwen te winnen bij een gecompromitteerde website en zo ogenschijnlijk versleuteld verkeer af te luisteren.

Wat is HSTS en waarom is het belangrijk voor SSL/TLS-beveiliging?

HTTP Strict Transport Security (HSTS) instrueert browsers om altijd via HTTPS verbinding te maken, waardoor het initiële onversleutelde verzoek, waarop SSL-stripping-aanvallen gebaseerd zijn, wordt voorkomen. Het vereist het toevoegen van een specifieke responseheader en is een van de meest effectieve en laagdrempelige verdedigingsmechanismen tegen downgrade-aanvallen.

Beveilig uw SSL/TLS-aanvalsoppervlak

Bekijk CertSecure Manager in actie om uw certificaten actueel te houden en tijdig in te trekken, of neem contact op met een adviseur van Encryption Consulting voor meer informatie over uw TLS-configuratie.