Zero Trust-beveiliging

Voordat we dieper ingaan op het Zero Trust Security-model, moeten we eerst het Castle-and-Moat-model analyseren. Het Castle-and-Moat-model gaat ervan uit dat alles wat zich binnen de organisatie bevindt, d.w.z. on-prem, zeer betrouwbaar is, terwijl de bronnen buiten de organisatie niet vertrouwd zijn. De zwakte van dit model ligt in de misplaatste, intense focus op externe bedreigingen. Wanneer een organisatie haar netwerk uitbreidt naar de cloud, is er een fout in dit model: gebruikers kunnen toestemming krijgen om bronnen te creëren die de gebruiker vervolgens kan markeren als openbaar of privé. Als de gebruiker een bron markeert als openbaar, wordt deze beschouwd als buiten de organisatie, terwijl het privé maken ervan de bron binnen de organisatie plaatst. Dit is echter niet hetzelfde geval on-prem. De afgelopen jaren hebben spraakmakende aanvallen geleerd dat externe bedreigingen meestal het minste probleem van een bedrijf zijn. Zelfs een beveiligd aanvalsoppervlak kan nog steeds worden geïnfiltreerd. Toch worden insider-bedreigingen vaak over het hoofd gezien.

Er zijn nog meer nadelen aan de ‘Kasteel-en-Moat’-aanpak, waaronder:

• Het verlenen van machtigingen die onduidelijk zijn of die verkeerd gebruikt kunnen worden.
• Het is toegestaan ​​om uw eigen apparaat mee te nemen (BYOD), wat leidt tot datalekken.
• Gebruikersauthenticatie uitsluitend via wachtwoorden.

Hier komt Zero Trust Security in beeld. Het Zero Trust Model is gebaseerd op het concept "Vertrouw niemand", of het nu binnen de organisatie is of niet. Het Zero Trust Security model vereist identiteitsverificatie van elke entiteit, of het nu een gebruiker is of een netwerkapparaat dat toegang probeert te krijgen tot privébronnen.

Cybercriminaliteit neemt met de dag toe, dus organisaties moeten proactief zijn in hun data- en netwerkbeveiliging. Het Zero Trust Security-model kan effectief worden ingezet om data en netwerken te beveiligen tegen ongeautoriseerde toegang.

Hoe werkt Zero Trust-beveiliging?

Omdat hackers regelmatig proberen gegevens te stelen, is gegevensbeveiliging cruciaal voor een succesvol Zero Trust-model. Het Zero Trust-beveiligingsmodel richt zich op het verbeteren van de gegevensbeveiliging van de organisatie, terwijl het integreert met de huidige wetgeving en de flexibiliteit biedt om toekomstige beveiligings- en privacywetgeving te implementeren.

Gegevensbeveiliging is cruciaal voor een effectief Zero Trust-model, omdat hackers constant proberen deze te stelen. Hoewel alle beveiligingsmaatregelen essentieel zijn, zal er altijd een aanzienlijke kloof zijn als data-activiteit niet wordt gecontroleerd.

Er zijn een aantal gebieden waarop de nadruk moet liggen om veiligheidsredenen:

• Gegevensveiligheid

  Omdat data een cruciaal onderdeel is van elke organisatie, beschermt het Zero Trust Security-model de data door data-at-rest en data-in-transit te versleutelen voordat deze naar cloudopslagapparaten of andere apparaten wordt verplaatst. Bij een datalek, zelfs met beperkte toegang tot de data, kan niemand de data lezen, behalve de beoogde persoon.

• Meervoudige authenticatie (MFA)

  Het Zero Trust Security-model valideert de gebruiker op basis van meerdere factoren, waaronder locatie, apparaat, machtigingen en IP-adres.

• Microsegmentatie

  Dit beveiligingsmodel verdeelt de datacenters in beveiligde segmenten of zones op basis van verschillende parameters, zoals gebruikersgroepen, locaties, enz. Segmenten kunnen hun eigen beveiligingsbeleid hebben dat kan dienen als grenscontrole binnen het systeem.

• Logboeken en pakketanalyse

  Dit houdt in dat de bron van de abnormale activiteit wordt vastgesteld en alle activiteiten eromheen worden gemonitord. Het maakt ook logs aan voor elke activiteit en inspecteert en analyseert al het verkeer en de data.

Best practices voor het implementeren van Zero Trust

Bij de implementatie van het Zero Trust Security-model kunt u rekening houden met een aantal best practices:

• Het beschermingsoppervlak begrijpen

  Normen en richtlijnen voor naleving van regelgeving, zoals Algemene Gegevensbeschermingsverordening (GDPR), verplicht organisaties om gegevens dienovereenkomstig te identificeren en te beveiligen. Alle wettelijke nalevingsnormen en het Zero Trust Security-model delen een gemeenschappelijke component: de gevoelige gegevens van de organisatie.

• In kaart brengen van de verbindingen

  Een conventioneel netwerkarchitectuurdiagram dat de netwerkverkeersstroom weergeeft, is onvoldoende. Een volledig overzicht van de verschillende verbindingen in het netwerk is vereist om het Zero Trust Security-model effectief te laten zijn. Dit vereist een gedetailleerde weergave van de applicaties die momenteel in gebruik zijn, de bijbehorende data en de datatransmissieverbindingen, met voldoende details om te bepalen waar beveiligingsmaatregelen nodig zijn.

• Het netwerk ontwerpen met behulp van microsegmentatie

  Populaire hulpmiddelen voor informatiebeveiliging, zoals firewalls, systemen voor detectie en preventie van indringers, hulpmiddelen voor diepgaande pakketinspectie en hulpmiddelen voor het voorkomen van gegevensverlies, kunnen worden gebruikt om een ​​Zero Trust-omgeving te implementeren. Deze hulpmiddelen moeten echter wel worden bijgewerkt om het verkeer in de stack te kunnen beoordelen en reguleren.

• Implementatie van Zero Trust-beleid

  Organisaties moeten beleid ontwikkelen en implementeren over de juiste verkeersstroom die op alle netwerken moet worden geaccepteerd of geweigerd en gehandhaafd. De volgende vragen moeten in overweging worden genomen bij de implementatie van Zero Trust-beleid:

  • Wie is de gebruiker?
  • Tot welke bron wil de gebruiker toegang hebben?
  • Waar bevinden de aanvragende gebruikers en eindpunten zich?
  • Waarom wil de gebruiker toegang tot de opvragende bron?

• Continue monitoring van het verkeer

  Alle bronnen en het verkeer binnen een organisatie moeten continu worden gemonitord voor betere beveiliging en om kwaadaardige activiteiten te detecteren. Monitoring van het verkeer moet geautomatiseerd zijn, zodat ongewenst verkeer effectief wordt gemonitord en geblokkeerd.

Stappen voor het implementeren van een Zero Trust-beveiligingsmodel

Een Zero Trust-model is gebaseerd op het concept "Vertrouw niemand". In plaats van beveiligingsmaatregelen te implementeren aan de netwerkgrens, concentreert het zich op het zo dicht mogelijk bij het te beschermen oppervlak brengen ervan. Het vereist ook sterke gebruikersauthenticatie en validatie van het apparaat via het netwerk. De volgende stappen moeten worden gevolgd om een ​​Zero Trust-beveiligingsmodel in uw organisatie te implementeren:

1. Gegevens identificeren en segmenteren

   Een van de meest uitdagende aspecten van het opzetten van Zero Trust is het bepalen welke gegevens gevoelig zijn. Het Zero Trust-model vereist microsegmentatie. Microsegmentatie is het proces waarbij beveiligingsperimeters worden opgedeeld in kleine zones, zodat verschillende delen van het netwerk onafhankelijke toegang hebben. Een gebruiker die toegang heeft tot een van deze zones, mag geen toegang hebben tot een andere zone met dezelfde autorisatie.

2. Multi-Factor Authenticatie implementeren

   Omdat een Zero Trust Security-model gebaseerd is op het concept "Vertrouw niemand, controleer altijd", vereist het verificatie telkens wanneer een resource moet worden gebruikt. Multi-factorauthenticatie is daarom een ​​fundamenteel onderdeel van een goed ontworpen netwerkbeveiligingsstrategie. Multi-factorauthenticatie vraagt ​​om aanvullende informatie ter verificatie. Eenmalige wachtwoorden (OTP) zijn een van de meest voorkomende elementen van multi-factorauthenticatie die gebruikers gebruiken. Er zijn drie hoofdtypen multi-factorauthenticatiemethoden:

   • Kennis

     Hiermee worden de gegevens bedoeld die gebruikers weten, zoals een pincode of wachtwoord.

   • Bezit

     Dingen die gebruikers hebben, zoals een smartcard of pinpas.

   • onaantastbaarheid

     Dingen die gebruikers aan zichzelf hebben gekoppeld, zoals vingerafdrukken, irisscans, etc.

3. Implementeer het principe van de minste privileges (PoLP)

   Het afdwingen van minimale rechten helpt het totale cyberaanvalsoppervlak te verkleinen door de rechten van supergebruikers en beheerders te beperken. Minimale rechten moeten worden afgedwongen op eindpunten, zodat malware-aanvallen geen misbruik maken van verhoogde rechten om toegang te verhogen en zich lateraal te verplaatsen om malware te installeren of uit te voeren of de machine anderszins te beschadigen.
   Toegangsrechten voor applicaties, systemen, processen en apparaten kunnen worden beperkt tot die machtigingen die nodig zijn om geautoriseerde taken uit te voeren, met behulp van het principe van minimale privileges.

4. Valideer alle eindpuntapparaten

   Vertrouw niemand betekent niemand, of het nu een gebruiker of een apparaat betreft. Er moet ook een robuuste authenticatieprocedure zijn voor de verificatie van het apparaat. Zero Trust Security kan worden bereikt door de identiteitsgerichte controles uit te breiden naar de eindpunten. Elk apparaat dat wordt gebruikt om toegang te krijgen tot resources, moet eerst worden geregistreerd voor identificatie en verificatie.
   Door het Zero Trust Security-model te implementeren, kan een organisatie meer controle krijgen over de toegang tot bronnen, bijvoorbeeld wie toegang heeft tot welke bron.

Principes van een Zero Trust-beveiligingsmodel

• Strikte authenticatietoegang

  Een Zero Trust-beveiligingsmodel is gebaseerd op het concept "Vertrouw niemand". De organisatie mag niets binnen of buiten het netwerk vertrouwen. Volgens het model kan een aanvaller zich binnen en buiten het netwerk bevinden, dus de organisatie moet authenticatie en toegang tot elk systeem autoriseren.

• Model met de minste bevoegdheden

  Met het Zero Trust Security-model wordt de toegang van de gebruiker beperkt tot alleen de bronnen die voor zijn/haar rol vereist zijn. Hiermee wordt voorkomen dat de aanvaller volledige toegang krijgt tot een groot aantal bronnen door toegang te krijgen tot één account.

• Documentatie en inspectie

  Alle activiteiten moeten worden beoordeeld en geverifieerd volgens de Zero Trust-aanpak. Er moet een procedure zijn die elke actie automatisch documenteert. Om kwaadaardige activiteiten te detecteren, moet de organisatie een volledig beeld krijgen van de toegang tot gegevens om betere besluitvorming te ondersteunen. Het kan ook kwaadaardige activiteiten binnen de organisatie detecteren, bijvoorbeeld wanneer een gebruiker probeert toegang te krijgen tot bronnen van een andere afdeling die niet aan hen is gekoppeld.

Voordelen van een Zero Trust-beveiligingsmodel

• Gebruikersidentificatie en toegang

  Het Zero Trust-model maakt gebruik van multifactorauthenticatie (MFA) om toegang te krijgen tot bronnen die veiliger zijn dan tweefactorauthenticatie. Door het verplicht te maken voor alle medewerkers en klanten om hun identiteit te verifiëren met behulp van tijdgebaseerde eenmalige wachtwoorden, Google Authenticator, enz., krijgen alleen geautoriseerde gebruikers toegang tot bronnen.

• Robuust toegangsbeleid

  Het Zero Trust-model maakt gebruik van microsegmentatie van data en resources om kritieke gegevens te beschermen tegen ongeautoriseerde toegang. Door het netwerk van de organisatie in segmenten op te splitsen, en elk segment een eigen beveiligingsbeleid te geven, wordt de kans op aanvallen verkleind door kwetsbare systemen goed te bewaken. Het kan ook insiderrisico's beperken.

• Grotere zichtbaarheid binnen de onderneming

  Het Zero Trust Security-model is gebaseerd op het concept 'Vertrouw niemand'. Wanneer u monitoring instelt voor al uw bronnen en activiteiten, krijgt u volledig inzicht in wie toegang heeft tot uw netwerk, met de tijd, locatie en welke applicatie is gebruikt.

• Verbeterde gegevensbeveiliging

  Een Zero Trust-model beperkt de toegang tot resources en verkleint het aanvalsoppervlak door middel van robuust toegangsbeleid en gebruikersidentificatie en -toegang. Door de implementatie van het monitoringsysteem worden alle lopende activiteiten gevolgd.

• Betere gebruikerservaring

  Het Zero Trust-model automatiseert het verificatieproces en maakt het efficiënter, omdat gebruikers niet hoeven te wachten op goedkeuring voor toegangsaanvragen.

• Eenvoudige cloudmigratie

  Alle organisaties stappen over op cloudgebaseerde oplossingen. Het Zero Trust Security-model biedt een robuust toegangsbeleid en gebruikersidentificatieproces voor cloudplatforms, waardoor migratie naar de cloud eenvoudiger en veiliger wordt.

Uitdagingen van een Zero Trust-model

Hieronder staan ​​enkele uitdagingen en complexiteiten die gepaard gaan met een Zero Trust-model:

1. Technische uitdagingen

   Het Zero Trust-model vereist microsegmentatie van data en resources en monitoring van alle activiteiten binnen een organisatie. De meeste systemen zijn echter niet in staat om te voldoen aan de microsegmentatievereisten van het Zero Trust-model.

2. Verouderde systemen

   Legacy-systemen kennen geen concept van minimale privileges en het Zero Trust Security-model vereist meervoudige verificatie van de gebruiker die toegang probeert te krijgen tot bronnen. Gebaseerd op de kenmerken van legacy-systemen is het monitoren van netwerkverkeer ook vrijwel onmogelijk vanwege de zware encryptie vereisten van het Zero Trust-model.

3. Peer-to-peer-technologieën

   Veel systemen, waaronder Windows-besturingssystemen en draadloze mesh-netwerken, maken gebruik van het peer-to-peer (P2P)-model. Dit model werkt decentraal en doorbreekt het microsegmentatiemodel van het Zero Trust-model.

4. Hybrid Cloud

   Het microsegmentatiemodel functioneert niet meer wanneer beide cloudservices, namelijk de publieke en private, samenwerken en zich verenigen om een ​​gemeenschappelijke service te leveren. Dit ondermijnt het Zero Trust-model.

5. Van silo's naar datacentrisch

   De meeste gebruikte systemen zijn datasilo's die zowel gevoelige als algemene informatie bevatten. Omdat het Zero Trust-model uitsluitend op data vertrouwt voor verificatie en toegangscontrole, is efficiënte segmentatie vereist. Momenteel vereisen de meeste systemen een grotere architectuur.

De weg naar een Zero Trust Security Model

Door het herdefiniëren en herstructureren van functierollen en hun classificatie kan de implementatie van het Zero Trust Security-model een uitdaging zijn voor een organisatie. Organisaties hebben een volledig aparte inventarisatieservice nodig voor betere apparaatbewaking, meer inzicht in apps, authenticatie van meerdere gebruikers en het afdwingen van toegangscontrolebeleid. Al deze inspanningen zijn vereist op managementniveau. Het vertrouwen in gebruikers moet gebaseerd zijn op hun identiteit, apparaten en resources waartoe ze toegang willen hebben, in plaats van op toegangspogingen. Een organisatie moet multi-factorauthenticatie en gebruikersgedragsanalyse implementeren om het vereiste vertrouwensniveau te bereiken.

Diensten aangeboden door Encryption Consulting

Het Zero Trust Security-model richt zich op het verbeteren van de gegevensbeveiliging van een organisatie, terwijl het integreert met de huidige wetgeving en de flexibiliteit biedt om toekomstige beveiligings- en privacywetgeving te implementeren. Een organisatie kan een encryptiebeoordeling van Encryption Consulting om te weten hoe sterk de huidige encryptietechnieken zijn die uw organisatie implementeert, hoe ze kunnen worden verbeterd en wat de encryptiestrategie zou moeten zijn. Het kan ook nuttig zijn om te weten welke privacywetgeving uw organisatie momenteel volgt.

Conclusie

Bij het vergelijken van de uitdagingen en voordelen van het Zero Trust Security-model kunnen we concluderen dat de nadelen voornamelijk verband houden met de extra technische aspecten die nodig zijn in de implementatiefase. Na implementatie van het Zero Trust-model in een organisatie zorgt het voor meer vertrouwen binnen de organisatie en voegt het een extra beveiligingslaag toe buiten de organisatie. De enige uitdaging die gepaard gaat met het Zero Trust-model is hoe de organisatie het adopteert en implementeert. Verder is het een uiterst effectieve cybersecurityoplossing.